Deze laatste week in Thailand gaf minimaal evenveel inzicht in Thaise cultuur als in de Noord-Ierse. Onze reisgenoten waren namelijk twee Noorse meisjes, een Schotse, en een groep van 7 Noord-Ieren, 6 meisjes (tamelijk blond) met 1 jongen. Van Thais eten hielden ze niet (maar droge noedels met soja-saus bleek ook niet lekker), Thaise cultuur boeide ze niet zo (alweer een tempel) en ze bleken erg teleurgesteld dat hier een (zeer belangrijke!) wedstrijd uit de Noord-Ierse voetbal-competitie niet live werd uitgezonden... en ze leken nog oprecht verbaasd ook. Het liefst dronken ze hele dag Heineken (waarom Chang of Singha proberen als je hier toch bent, Heineken is tenminste lekker vertrouwd). In het kort: het was voor iedereen een grote vraag wat ze in Thailand deden, en daar leken ze zelf ook niet echt een antwoord op te hebben. Beetje jammer dus, want veel contact zochten ze natuurlijk ook niet (hoeft ook niet, als je met z'n zevenen bent is dat natuurlijk al meer dan genoeg, waarom dan nog meer mensen ontmoeten?). De andere meisjes waren best aardig, maar het is toch wat minder leuk dan onze vorige groep natuurlijk.
Anyway, terug naar meer relevante issues: Noord-Thailand en Bangkok.
Rene's verjaardag gevierd op de laatste avond met onze oude groep (of ja, wat daar nog van over was). Beetje lastig om taart te vinden, maar uiteindelijk wel zes kleine gebakjes en zowaar! 23 kaarsjes, dus dat was op zich wel leuk (Rene wilde de kaarsjes daarna graag houden om ze nogmaals te gebruiken op 29 november, tsss (Rene: daar is echt niks mis mee, lekker efficient)). De dag erna had onze nieuwe leidster/groep dan weer wel een echte taart geregeld met figuurtjes en alles... dan weer beetje jammer dat we daar allebei niks van wisten en dus geen fototoestel bij ons hadden... nou ja...
Rene's verjaardag gevierd op de laatste avond met onze oude groep (of ja, wat daar nog van over was). Beetje lastig om taart te vinden, maar uiteindelijk wel zes kleine gebakjes en zowaar! 23 kaarsjes, dus dat was op zich wel leuk (Rene wilde de kaarsjes daarna graag houden om ze nogmaals te gebruiken op 29 november, tsss (Rene: daar is echt niks mis mee, lekker efficient)). De dag erna had onze nieuwe leidster/groep dan weer wel een echte taart geregeld met figuurtjes en alles... dan weer beetje jammer dat we daar allebei niks van wisten en dus geen fototoestel bij ons hadden... nou ja...
Verder even op verzoek van Tabe: ja, het fenomeen 'khotoy', lady-boy, zijn we inderdaad tegen gekomen. Dat is ook niet zo moeilijk, het is lastiger ze niet tegen te komen! Op aandringen van onze eerste groep-leidster die NIET, ik herhaal, NIET, obsessed was met lady-boys zijn we naar een ladyboy-show in Nakhon Si Tammarat geweest. Heel apart maar ook wel amusant... leuk detail was dat ze ook allemaal jongens uit het publiek haalden om die ook te verkleden tot vrouw, en aangezien wij de meest vooraan zittende en hardst schreeuwende groep waren kwam daar dan ook het merendeel vandaag (Rene had zichzelf dan weer vlug in een moeilijk bereikbaar hoekje gemanouvreerd).
Maar goed, terug naar de afgelopen week. Eerst met de trein naar Noord-Thailand gereist, naar Sukothai, de oude hoofdstad. Het nieuwe gedeelte van die stad was niks aan, maar een stukje daarvandaan lag een heel terrein waar je rond oude tempels / ruines heen kon fietsen, en dat was wel erg interessant (ook nogal warm door de brandende zon, maar goed).
Vervolgens heel veel olifanten gezien bij het conservation center en elephant hospital, die van alles konden, van stukken hout verslepen en muziek maken tot buigen en schilderen, en natuurlijk ook een stukje erop gereden. Erg leuk, vooral omdat onze olifant niet zo leek te houden van wegen maar liever dwars door de modder, het water en de jungle heen ging. We hebben dan ook nog een heel stuk een complete boom meegesleept, en als hij honger had stond hij ook gerust 10 minuten ergens te grazen (nog meer bomen naar beneden te halen dus) (Rene vond het trouwens voornamelijk erg oncomfortabel). Het ziekenhuis was, tja, interessant, maar we vroegen ons toch wel af (zelfs ik) waarom je honderduizenden euros uit zou geven aan protheses voor olifanten die op een mijn gestapt waren - vooral omdat ze daarna niet echt meer gewend bleken te raken aan op 4 poten in plaats van 3 te lopen, en dat blok aan hun been voornamelijk een beetje een blok aan hun been leken te vinden. Maar goed, je kunt zeggen wat je wil, maar olifanten blijven natuurlijk altijd leuk!
Na een nacht in een homestay (zo noemden ze het, maar het was eigenlijk meer een guesthouse) waar we wel een avond ge-entertaind waren met traditionele muziek en dans (waarvan eentje gebaseerd op kung fu panda, hoe traditioneel is dat?) en kindjes op een locale school engels-les hadden gegeven over groenten (toch jammer dat een van de n-ierse meisjes het klaarspeelde om potatoes als pototoes te spellen) naar Chiang Mai gereisd, de tweede stad van Thailand (verhouding: 11 miljoen mensen in Bangkok vs. zo'n 200.000 in Chiang Mai, maar toch!). Hier kookles gevolgd en daarbij ook naar een locale markt geweest om allerlei groenten te kopen (en Rene een aantal enge zeebeesten) en vervolgens zelfs onze Thaise gerechten (die wel al meerdere malen in restaurants gegeten hadden) te koken. Erg interessant, wie weet krijgen jullie nog wel eens wat voorgeschoteld... (dat is: als ik het niet weer voor elkaar krijg om m'n mes verkeerd om te draaien, want dat wou toch niet zo goed lukken). Verder uiteraard nog een rondje tempels gemaakt en uiteindelijk weer met een nachttrein terug naar Bangkok gereisd, viel wederom reuze mee.
Nu dus weer terug in Bangkok waar alles heel apart, leuk, maar toch ook wel een beetje vermoeiend is. Je elke keer als je een taxi wil nemen omdat dat helemaal niks kost je er eerst 5 af moet wijzen omdat ze hun meter niet aan willen zetten, je ergens heen willen brengen waar je helemaal niet heen wil of ze simpelweg geen idee hebben waar de plek waar je heen wil ligt, zelfs niet als je het ze op een kaart aanwijst, er voortdurend allemaal mensen zijn die iets van je willen, ze je meerdere malen proberen hun tailor shop in te krijgen (en vooral niet zeggen 'maybe tomorrow', want daar houden ze je aan), en ze je maar blijven vragen of je naar een 'ping pong show' wil. Ik was eerst nog wel beledigd dat ze dat aan Rene vroegen terwijl ik gewoon naast hem liep, maar realiseerde me later dat ze gewoon geen onderscheid maken toen ze dat ook aan mij vroegen (ik bedoel: zie ik eruit alsof ik daarheen wil?).
Maar al met al dus een leuke tijd hier in Thailand gehad, maar we vinden het ook wel leuk om morgenavond weer via Hong Kong naar Cairns te vliegen, weer een beetje de westerse wereld in, en met ons campertje rond te crossen. Hopen dat alles goed met jullie is, dat jullie over het verlies van de pubquiz zijn heengekomen, dat het allemaal beetje lukt met scripties, stage, studie en school, en dat het goed gaat met N en B. Bedankt voor al jullie leuke reacties!
Liefs,
Rene en Laura
P.S. Wij zijn trouwens niet omgekomen bij de tyfoon in Thailand - zagen net op nos.nl dat er eentje geweest was.
Maar goed, terug naar de afgelopen week. Eerst met de trein naar Noord-Thailand gereist, naar Sukothai, de oude hoofdstad. Het nieuwe gedeelte van die stad was niks aan, maar een stukje daarvandaan lag een heel terrein waar je rond oude tempels / ruines heen kon fietsen, en dat was wel erg interessant (ook nogal warm door de brandende zon, maar goed).
Vervolgens heel veel olifanten gezien bij het conservation center en elephant hospital, die van alles konden, van stukken hout verslepen en muziek maken tot buigen en schilderen, en natuurlijk ook een stukje erop gereden. Erg leuk, vooral omdat onze olifant niet zo leek te houden van wegen maar liever dwars door de modder, het water en de jungle heen ging. We hebben dan ook nog een heel stuk een complete boom meegesleept, en als hij honger had stond hij ook gerust 10 minuten ergens te grazen (nog meer bomen naar beneden te halen dus) (Rene vond het trouwens voornamelijk erg oncomfortabel). Het ziekenhuis was, tja, interessant, maar we vroegen ons toch wel af (zelfs ik) waarom je honderduizenden euros uit zou geven aan protheses voor olifanten die op een mijn gestapt waren - vooral omdat ze daarna niet echt meer gewend bleken te raken aan op 4 poten in plaats van 3 te lopen, en dat blok aan hun been voornamelijk een beetje een blok aan hun been leken te vinden. Maar goed, je kunt zeggen wat je wil, maar olifanten blijven natuurlijk altijd leuk!
Na een nacht in een homestay (zo noemden ze het, maar het was eigenlijk meer een guesthouse) waar we wel een avond ge-entertaind waren met traditionele muziek en dans (waarvan eentje gebaseerd op kung fu panda, hoe traditioneel is dat?) en kindjes op een locale school engels-les hadden gegeven over groenten (toch jammer dat een van de n-ierse meisjes het klaarspeelde om potatoes als pototoes te spellen) naar Chiang Mai gereisd, de tweede stad van Thailand (verhouding: 11 miljoen mensen in Bangkok vs. zo'n 200.000 in Chiang Mai, maar toch!). Hier kookles gevolgd en daarbij ook naar een locale markt geweest om allerlei groenten te kopen (en Rene een aantal enge zeebeesten) en vervolgens zelfs onze Thaise gerechten (die wel al meerdere malen in restaurants gegeten hadden) te koken. Erg interessant, wie weet krijgen jullie nog wel eens wat voorgeschoteld... (dat is: als ik het niet weer voor elkaar krijg om m'n mes verkeerd om te draaien, want dat wou toch niet zo goed lukken). Verder uiteraard nog een rondje tempels gemaakt en uiteindelijk weer met een nachttrein terug naar Bangkok gereisd, viel wederom reuze mee.
Nu dus weer terug in Bangkok waar alles heel apart, leuk, maar toch ook wel een beetje vermoeiend is. Je elke keer als je een taxi wil nemen omdat dat helemaal niks kost je er eerst 5 af moet wijzen omdat ze hun meter niet aan willen zetten, je ergens heen willen brengen waar je helemaal niet heen wil of ze simpelweg geen idee hebben waar de plek waar je heen wil ligt, zelfs niet als je het ze op een kaart aanwijst, er voortdurend allemaal mensen zijn die iets van je willen, ze je meerdere malen proberen hun tailor shop in te krijgen (en vooral niet zeggen 'maybe tomorrow', want daar houden ze je aan), en ze je maar blijven vragen of je naar een 'ping pong show' wil. Ik was eerst nog wel beledigd dat ze dat aan Rene vroegen terwijl ik gewoon naast hem liep, maar realiseerde me later dat ze gewoon geen onderscheid maken toen ze dat ook aan mij vroegen (ik bedoel: zie ik eruit alsof ik daarheen wil?).
Maar al met al dus een leuke tijd hier in Thailand gehad, maar we vinden het ook wel leuk om morgenavond weer via Hong Kong naar Cairns te vliegen, weer een beetje de westerse wereld in, en met ons campertje rond te crossen. Hopen dat alles goed met jullie is, dat jullie over het verlies van de pubquiz zijn heengekomen, dat het allemaal beetje lukt met scripties, stage, studie en school, en dat het goed gaat met N en B. Bedankt voor al jullie leuke reacties!
Liefs,
Rene en Laura
P.S. Wij zijn trouwens niet omgekomen bij de tyfoon in Thailand - zagen net op nos.nl dat er eentje geweest was.
Posts
